Ken Uzelve en U kent God

‘Ken Uzelve en U kent God’

Wie ik wel eens in de belering van de weg naar binnen mocht ontmoeten weet dat ik ze wel eens aanhaal, De Nag Hammadi geschriften. Deze geschriften welke in 1945 hier nabij het Egyptische Nag Hammadi werden gevonden spelen al zo’n 30 jaar een belangrijk leidraad in mijn leven.

De geschriften omvatten eigenlijk de oorspronkelijke boeken van het nieuwe testament. Na de kruisiging moesten de joden, de vele volgelingen van Jezus (vroeg Christelijken) en de Romeinen vooral door één deur kunnen. De Romeinen waren als de dood dat in hun rijk grote problemen zouden ontstaan. Daarom werd het uiteindelijk ook voor de Christenen toegestaan hun eigen geloof aan te hangen. Met die verstandde dat er flink in de boeken ‘gesneden’ zou worden. De vroeg Christenen gingen hier uiteraard niet zonder meer mee akkoord maar na massale ter publieksvermake marteling (zittend op een metalen stoel met een vuurtje eronder) en vervolging waren ze zo murw dat ze instemden. Hoe sterk moet een mens zijn om voor zijn eigen waarheid van geloof te kunnen blijven staan. Niet velen bleven daarin overeind maar er waren er wel enkele die de oorspronkelijke geschriften durfden te verstoppen met het vertrouwen dat ooit de tijd weer aan zou breken dat de mens op zoek zou gaan naar het ware zelf. En zij kregen gelijk want de afgelopen eeuw werden er vindingen gedaan. De dode zeerollen (het oude testament 1947 – 1956), de Nag Hammadi geschriften (het nieuwe testament 1945) en het Judas Evangelie (de verrader in een ander daglicht 1978). Gevonden in een periode op Aarde harder dan ooit nodig.

Opmerkelijk is dat de verdwenen boeken vooral gaan over het vermogen van zelfgenezing en de Goddelijke wijsheid welk ieder individu in essentie in zich draagt. Met reïncarnatie als middel tot persoonlijke zielsgroei en de Christus figuur als mens en wijs leermeester. Jezus, zelf gegroeid door eigen ontwikkeling, klaar om zijn medemens het pad te wijzen. God in deze geschriften is niet zozeer een macht buiten ons maar binnenin ons. Evenals het duivelse, gevoedt vanuit onwetendheid. De oorspronkelijke bijbel, vertaald voor ons, vooral de weg van bewustzijnsgroei en het herinneren van onze goddelijke kern. Aangevuld met lessen in geneeskunde als middel om de ware aard van de mens en het universum te onthullen.

En nu ben ik hier, met mijn lief, op de plek waar een deel van die geschriften gevonden werd en bezoeken we plekken die het geheim van ancient medicine ademen, welke we inhaleren. Om mee te nemen voor later. Om te delen. Dit terwijl nu een veel jonger geloof hier domineert. Hoe dan ook, de grond ademt onveranderd haar eigen oude krachtige verhaal.
Een imam zingt zijn lied via een luidspreker uit een nabijgelegen moskee. Ik versta de taal niet maar ontvang de woorden tussen de regels door.

Mijn ogen glijden langs de Nijl en de Jabal al Tarif, vindplaats van de geschriften. Oneindige zandvlakten tegen een even oneindige lucht. En net als overal waar ik de grootsheid van de natuur mag aanschouwen en ik mijzelf in haar vind weet ik dít ís God. Maar zonder naam want niemand ging voor om naam te geven. Niet te kennen. Alleen te doorgronden in een Zelf.

Catharina