YYDO 1: Is het Yin of is het Yoga?

Afgelopen donderdag was het dan zover. Eindelijk deed ik, na al 13 jaar bij Emrik te werken, mee met de YYDO. Bijna had ik het, alweer, afgezegd. Het was druk druk druk en ik had geen tijd om mee te doen. Gelukkig was Emrik heel helder. Het werk was wel belangrijk, maar niet zo belangrijk als meedoen. En dus ging ik toch. 

Na een uurtje introductie en voorstellen, gingen we Yinnen. Wat een genot! Heerlijk ontspannend. Het was zelfs zo ontspannend dat ik na de yin nauwelijks mijn ogen open kon houden tijdens het theoriegedeelte. Wonderlijk hoezeer je in je dagelijkse leven voorbijgaat aan de signalen van je lichaam. Omdat je het druk druk druk hebt, ga je door door door. Totdat je een momentje neemt om stil te staan en te voelen wat je lijf je vertelt. In mijn geval was dat vermoeidheid. Ik knikkebolde op de yogamat en probeerde verwoed mijn aandacht bij de les te houden. Dat lukte niet heel erg goed. Gelukkig vertelde Emrik, neem je ook dingen op als je bijna in de slaapstand zit. Dat het zelfs  beter gaat omdat je onbewustzijn het makkelijker oppikt. Het alfaritme gaat over in theta. Laten we het er maar op houden dat mijn thetamodus erg goed samenwerkte met het onderbewustzijn in het opnemen van de leerstof.

Yin ontspant, toch?

Yin yoga is niet alleen maar ontspanning, ontstressen en goed slapen. Het kan juist ook onrust, boosheid, ongemak, misselijkheid naar boven brengen. Die boosheid en dat ongemak, dat ben ik wel tegengekomen. Boze, misselijke dramdoos, dat gevoel had ik tijdens de Gekko en de Dragon. Het zit in mij opgeslagen, dus hoort het bij mij. De beruchte deuken die ieder mens heeft. Leuk was anders.

Ik dacht dat de saddlepose mijn achilleshiel was, letterlijk en figuurlijk. Dat bleek mee te vallen. Niet dat ik volledig achterover kon liggen. Rechtop zittend in halve saddle bracht al genoeg rek in mijn enkel en wreef. Wat voor kleur zou de yindocent kunnen vragen: groen, oranje of rood? Een goede oranje zou ik zeggen. Ondanks wat ik verwachtte, was de saddle pose niet erg. Het ging wat worstelend maar niet frustrerend.

Die Gekko en Dragon daarentegen, dat was andere koek. Ik druk mij zachtjes uit als ik zeg dat de Gekko en de Dragon en ik geen vriendjes zijn. Of juist wel, is mij door Wanda verteld. Dikke vriendjes moet ik ermee worden, iedere dag weer. Hoe vervelend ik het ook vind, of hoe niet-leuk ik mijzelf dan ook vind. Blijven voelen, keer op keer. Er werd ook nog geruststellend bij gezegd, dat het wel máánden kon duren voordat je wat verzachting ging merken. Oeff. Dat geeft de burger moed.

Overigens had ons groepje zichzelf de poëtische naam gegeven “maakt me geen reet uit” (dankjewel Mark!). De andere groep kwam met “one” als in één geheel. Een voorgaande groep kwam met “Winter” en zo waren er nog veel andere, fraaie benamingen. Ons maakte het geen reet uit. Toegegeven, het was niet heel prozaïsch, maar het gaf wel mooi de stemming weer. Een mix van frustratie en boosheid, humor, verzuchting en nuchterheid. Bovendien, zoals ik mijn mede-cursisten heb leren kennen, maakt het ze juist wel veel uit. Allemaal waren we op zoek naar een stuk zachtheid, een andere weg. 

Houding of oefening

Het verschil tussen een houding en een oefening is vele malen herhaald. Ik merk dat er een groot stuk oefening zit in mijn Yin. Voer ik de houding goed uit, buig ik diep genoeg door, kan dat bekken nog wat meer kantelen, zie ik er niet als een stijve hark uit etc etc.  Alles willen weten en analyseren, prestatiegericht, verklaren. Het is mens-eigen, en tegelijkertijd is dat vooral veel “hoofd” en maakt het het voelen lastiger, zoniet onmogelijk. Voelen waar het ongemak vandaan komt, verbinding maken met die diepere lagen, dat vraagt nog meer en vaker Yin.

Yin of Yoga

Onderstaande woorden heb ik al een poosje geleden geschreven voor de bivag- website

Yin Yoga
geeft ruimte
laat voelen
v
erbindt met je emotie
verkent je fysieke grenzen
boort diepere lagen aan
geeft gronding
ademt lucht
laat water stromen

Toen ik die woorden schreef, wist ik met mijn ratio dat dit de essentie was van Yin Yoga, maar had ik het nog niet zelf beleefd en gevoeld. Tijdens de afgelopen YYDO-1 heb ik het wel gevoeld. Sterker nog, in mijn beleving is het alleen Yin, geen yoga. Your Inner Nature, zoals Emrik het afgelopen juni in de nieuwsbrief omschreef, als levensbeschouwing.
De houdingen die je aanneemt, zijn alleen instrumenten om te voelen en waar te nemen waar je op dat moment in je leven staat. Het is een manier om in contact te komen met je lichaam en met je zijn. Wellicht, als je er open voor staat, wat je op dat punt heeft gebracht waar je nu bent. Misschien zelfs wel waar het je gaat brengen. Het verenigt het verleden en de toekomst met het nu. Het laat je zien wie je denkt dat je bent. Wie je vindt dat je hoort te zijn, wie je wilt zijn of wie je echt bent. Zonder oordeel, zonder invulling.

Makkelijker gezegd dan gedaan. Of liever nog, makkelijker gezegd dan gevoeld. Bij sommige stukken kan dat inderdaad máánden duren. Jaren en zelfs meerdere levens voordat je voelt wie je echte ik is. Dat hindert niet. Yin gaat tot het einde met je mee, om daarna opnieuw te beginnen, tot een volgend eind. In een vernieuwende cyclus die past bij jouw zijn.

Yinne groet,

Jacqueline