Heb je ‘zelf’ door
Spirituele hebzucht
Spiritueel materialisme
Spirituele verhevenheid
 
Ooit van gehoord?
Je hoeft niet zover te zoeken.
Scroll een rondje facebook en je vindt ze alledrie binnen het kwartier.😁
 
De ware (hij/zij met de oprechte intentie) leerling herken je aan respectvolle gematigdheid. Hij of zij is bereid zich naar binnen te keren in geduld en daarbij frustraties onder ogen te zien als zijnde deel van het pad.
De leerling begrijpt dat het spirituele pad (ik noem het liever levenspad) een subtiel gebeuren is welke zich ontvouwt in de tijd met geduldige aandacht en vooral berusting. Veel berusting😌.
Wat betreft de ware (met oprechte intentie) leraar, deze dient zich bewust te zijn dat hij of zij slechts dient als wekker en niet meer dan dat. Een wekker welke de slapende of sluimerende wakker maakt, zodat het pad aangevangen en aangehouden wordt. Deze leraar behoeft al zeker geen voetstuk.
Ik haal hierbij de woorden aan van mijn eigen spiritueel vader; “Zie je leraar als een roeipeddel, hij of zij helpt je naar de overkant van de rivier”.
Helaas ziet men de leraar dikwijls als de boot, in de verwachting dat deze hen, al peddelend veilig overzet naar die andere kant.
Deze lichtvoetige benadering van spiritualiteit getuigt van een mentaliteit welke gericht is op snelheid en gemak. Men is spiritueel hebzuchtig.
 
Men verlangt dat als men snel aan die andere kant staat, men net zo is als de leraar en kan wat hij/zij kan. Als de leraar deze wens niet snel genoeg vervult of de ander in zijn/haar dwaling bevestigt, zoekt men een excuus. De leraar valt van zijn sokkel en men gaat op zoek, “shopt” naar een nieuwe leraar/weg/groep etc.
Het spiritueel materialisme komt hiermee om de hoek kijken. Deze vorm zie je eveneens terug in het “etaleren” van de eigen weg.
Shoppen en etalages horen bij elkaar, ze werken beide een kant uit. Met etaleren in deze bedoel ik het “kijk eens” wat ik kan, doe, te koop heb. Men gaat bezig met zichzelf en daarmee de ander te bewijzen van het eigen kunnen. Eveneens een van de manieren van het ego om af te leiden van eigen verdere ontwikkeling.
 
Tot slot spirituele verhevenheid. Het gedrag “ik heb geen ego meer”. Het spreekt voor zich denk ik. Op facebook zie je dikwijls prachtige eigenwijze antwoorden voorbij komen maar ook hele mooie egowijze. (🤔mooi woord, ik denk dat ik hier alvast maar een c-tje bij ga zetten🤨😏🙈)
 
Zo zie je maar Spiritualiteit en egocentrisme liggen heel dicht bij mekaar.
We kunnen onszelf makkelijk wijsmaken dat we ons spiritueel ontwikkelen en op het juiste pad zitten. Ons levensdoel aan het volgen zijn. De roep van de ziel.
Feit is dat men dikwijls meer bezig is, door middel van spirituele kennis, het egocentrische zelf te voeden dan de werkelijke beleving te leven.
Zonder het ‘zelf’ door te hebben.
 
~ Catharina ~